San Pellegrino Fruit Beverages

ARANCINI ALLA NORMA

 

Gefrituurde balletjes van saffraanrijst met een knapperige buitenkant en een kaasachtige vulling, we hebben het over één van de populairste gerechten van de Italiaanse keuken: de arancini (of arancino). Een Siciliaanse specialiteit die alles heeft wat je zoekt in een snack: je kan ze meenemen, van tevoren klaarmaken en ze zijn overheerlijk.  

 

Arancini alla Norma is slechts één van de variaties aan verschillende manieren waarop arancini bereid kunnen worden, waarbij voor de vulling gebruik gemaakt wordt van aubergines en tomaten, in tegenstelling tot de meer gewone vulling van ragout. Het is een vegetarische optie die iedereen, of je nou vegetariër bent of niet, zal verassen. 

 

OORSPRONG 

 

Arancini, of arancino, komt van oorsprong uit de Siciliaanse keuken die teruggaat tot het einde van de 19e eeuw.

 

De arancini  met een vulling van vleesragout is waarschijnlijk de meest bekende versie en is  wereldwijd in Italiaanse eetgelegenheden verkrijgbaar.  Maar mocht je een een wandeling doen door de straten van de zuidelijkste regio’s van Italië zal je zien dat er talloze manieren zijn waarop de plaatselijke bevolking het recept aangepast heeft.  

 

Het is bijvoorbeeld niet ongewoon om caciocavallo kaas erin aan te treffen – een kaas waarvan de uitgerekte wrongel de vorm van een traandruppel heeft die typerend is voor de regio Puglia, of provolone – een half-harde kaas waar ze in Napels gek op zijn; sommige arancini zijn zelfs bereid met visragout, zoals de populaire baccalà (stokvis). 

Ingrediënten

 

Voor 12 arancini

 

  • 1 zakje saffraan
  • 30 g boter
  • 500 g rijst
  • 1,2L water of groentebouillon
  • Zout
  • 100 g geraspte Parmigiano Reggiano
  • 2 middelgrote aubergines, in blokjes
  • 300 ml tomatensaus
  • 50 g harde ricotta
  • 200 g mozzarella, afgegoten en in blokjes
  • 300 ml water
  • 1½ kop bloem
  • Broodkruimels
  • Olie om te frituren

 

 

RECEPT 

 

Dit is een recept dat makkelijk aan kan passen naar je eigen voorkeur of aan welke ingrediënten je voor handen hebt – vervang de vulling door eenvoudige prosciutto-ham en mozzarella mix of probeer het met een klassieke ragout. Als je andere kazen kunt vinden, zoals caciocavallo, pecorino, buffelmozzarella of provola, is dat zeker ook een optie.

De arancini moeten een aantal dagen in de koelkast blijven nadat ze gebakken zijn. Je kan ze ook na bereiding bewaren in de vriezer zodat je ze op een later moment kan serveren.

Vergeet niet ze rechtstreeks uit de vriezer te frituren en ze daarna nog enkele minuten te bakken.

 

 

BEREIDING 

 

Strooi, ongeveer een uur voordat je begint met bereiding, zout op de aubergine om de bittere smaak weg te nemen en het vocht te ontrekken. Breng de bouillon aan de kook en voeg de rijst met de saffraan toe. Kook op middelhoog vuur tot de bouillon volledig is geabsorbeerd.

Zet het vuur uit en roer de boter er doorheen. Laat de rijst enkele uren afkoelen, roer vervolgens de geraspte Parmezaanse kaas er doorheen en breng het geheel indien nodig op smaak met zout.

 

Voor de bereiding van de : verhit op een middelhoog vuur een beetje olie in een grote pan en bak de aubergine tot de blokjes licht goudkleurig zijn. Voeg de tomatenpuree toe om die op te warmen en haal de pan van het vuur. Roer de harde ricotta er doorheen.

Nu kunnen de arancini gevormd worden: neem wat eetlepels rijst in de palm van je hand, voeg een grote lepel vulling toe, voeg een paar blokjes mozzarella toe en sluit de vulling.  Voeg meer rijst toe als dat nodig is. Herhaal deze handelingen met de overige ingrediënten.

 

Klop het bloem en het water in een middelgrote kom tot een mengsel.

Doe de broodkruimels in een aparte kom.  Verhit de olie in een diepe pan en als de olie heet genoeg is rol dan de rijstballen door het bloemmengsel, vervolgens door de broodkruimels en frituur ze enkele minuten tot ze goudbruin zijn. Laat de arancini uitdruppelen op keukenpapier en serveer ze warm.

 

 

INTERESSANTE FEITEN 

 

De geliefde arancini worden op het hele eiland door de Sicilianen gevierd op 13 december, de Christelijke feestdag ter herdenking van Santa Lucia, de patroonheilige van de stad Siracusa, op Sicilië.

Omdat de traditie wil dat op deze dag hele graankorrels gebruikt worden – en brood of pasta volgens het geloof niet zijn toegestaan  – noemen de bewoners het om een goede reden de ‘dag van de arancini’: bakkerijen sluiten hun deuren en vele delicatessen en straatverkopers bieden arancini aan in alle heerlijke variaties waardoor de lucht gevuld wordt met de geur van gefrituurde rijstballen die je het water in de mond doen lopen.