Sorry, you need to enable JavaScript to visit this website.

Kunst

KUNST

Citrusvruchten zijn al duizenden jaren aanwezig in de belangrijkste gebeurtenissen van de mensheid, van migratie en veroveringen tot het ontstaan en de ontwikkeling van nieuwe beschavingen. De buitengewone kenmerken van citrusvruchten hebben door de eeuwen heen talloze symbolische, maatschappelijke, religieuze en filosofische betekenissen verworven. 

Sinds het prille begin van de Westerse beschaving zijn citrusvruchten aangetroffen in tuinen en kunstwerken, in voorstellingen en symbolisme. Ofschoon er geen betrouwbare bronnen zijn, is het waarschijnlijk dat in de legendarische Hangende Tuinen van Babylon al citrusvruchten groeiden.

De Oude Grieken kenden deze planten ook volgens De Historia Plantarum van Theophrastus’, een tekst die uit de vierde eeuw voor Chr. dateert. De Romeinen kenden citrusvruchten en kweekten sukadebomen, ofschoon aanvankelijk alleen als siergewassen. In enkele moskeeën in Istanboel kunnen nog steeds vroeg-Christelijke mozaïeken bewonderd worden waarin sinaasappels en citroenen afgebeeld worden.

De verspreiding van deze vruchten wordt aan de Arabieren toegeschreven. Tussen de zevende en elfde eeuw brachten ze bittersinaasappel- en citroenbomen naar alle landen langs de kust van de Middellandse Zee. In Zuid-Italië worden enkele van de meest complexe kweekmethoden in het Middellandse Zeegebied gebruikt, die voortkomen uit historische Arabische technieken. 

De ontwikkeling van het schilderen van stillevens in de zestiende en zeventiende eeuw, vestigde de aandacht op eenvoudige levenloze onderwerpen en zo werden de prachtig gekleurde citrusvruchten zeer populair in deze kunststroming.

In de negentiende eeuw schilderden de impressionisten citrusvruchten alsof het werkelijke, menselijke portretten waren. Manet, Cezanne, Matisse en zelfs Picasso schilderden citrusvruchten in al hun schoonheid en eenvoud.

citrusvruchten in de kunst

C’est aux Arabes qu’on attribue la diffusion de ces fruits. Entre le VII et le XI siècle, ce peuple amena des plants d’orange amère et de citron dans tous les pays bordant la Méditerranée. Dans le sud de l’Italie, on utilise des méthodes de culture des oranges parmi les plus complexes de la région méditerranéenne, méthodes dérivées de techniques arabes ancestrales. 

Outre les jardins des riches, les agrumes commencent à apparaître aux environs des XVI° et XVII° siècles dans les représentations de nature morte où ils sont les protagonistes absolus. De très beaux agrumes sont représentés dans ce courant artistique, souvent aussi d’espèces et de variétés très rares.

Les courants impressionnistes du XIX° siècle représentent également les agrumes comme s’il s’agissait de véritables portraits humains. Manet, Cézanne, Matisse et même Picasso ont représenté les agrumes dans toute leur beauté et simplicité, les éléments qui caractérisent ces fruits extraordinaires accompagnant depuis toujours l’être humain avec ses parfums, ses saveurs et ses symboles incomparables.